اهواز الاهوازیون

هدف قرار دادن افراد بی گناه و مردم عادی در بحث حرکت گروهک های تروریستی گواه این است که عجز و ناتوانی و پوچی تشکیلات کوچک آنها را نمایان می سازد .

اوج نامردی این است که به سمت و سوی مردم عامه و بی گناه شلیک کرده یا آنها را مورد هدف بمب گذاری قرار دهی .

انسان چرا هم تباران ، همشهریان ، هموطنان و هم نوعان خود را مورد هدف عملیات های تروریستی قرار دهد و آنها را از بین ببرد . به چه قیمتی ؟

واقعا همیت تروریست هایی که دیار ، وطن و کشور خود را فراموش کرده اند و ندای جدائی طلبی و تجزیه طلبی سر می دهند و با شعار آزادی خواهی ( که به جوک شبیه است ) اقدام به حرکت های تروریستی می کنند .

گاهی با خود به تفکر می نشینم که کریم عبدیان نژاد ، حبیب نبگان ، عادل سویدی ، محمود مزرعه ، صلاح مزرعه و چند نفر دیگر که ارزش نام بردن را هم ندارند . چه روزگاری داشتند ؟ کسانی که در خوزستان حتی تبار خودشان نیز برای آنها ارزشی قائل نبودند . آری ، دشمن افرادی را به غلامی خود در آورده است که پیش زمینه مرتبطی در مزدوری داشته اند . خرابکاران که قدیمی های خوزستان ، عقبه آنها را تعریف می کردند و وضعیت کنونی آنها نیز معلوم الحال می باشد .

انسانی هایی ( آه ببخشید ) به این تروریست ها که نمی توان گفت انسان ، واقعا علامت سوال های زیادی برای من و شما دوستان عزیز پیش می آید .

سوالی که خیلی ذهنم را به خود مشغول کرده است این است که واقعا انسان باید چقدر خبیث باشد که بخاطر دلارهای آلوده به خون انسان ، بنده و عبد دیگری شود و برای ارباب خود دم تکان دهد و بدتر از آن اقدام به قتل ، زورگیری و کارهای خرابکارانه کند . انسان چقدر باید ضعیف النفس باشد که هم نوع دیگری خود را که بی گناه می باشد به فجیع ترین روش به قتل برساند .